河滩传来消息_尕尔东
作词 : 尕尔东
作曲 : 尕尔东
编曲 : 尕尔东/黄超
ཟླ་བཅུ་བའི་ལྷ་ས་ནངས་ནུབ་ལ་ཅུང་འཁྱག་ཉི་མའི་གུང་ལྷག་ཏུ་དྲོ།
十月的拉萨早晚微凉中午有些热
གཙང་འགྲམ་ལ་ལུས་བའི་བྱ་ཁྱུ་དེ་ཚོས་ཁྱོད་གང་ནས་ཡོང་པ་ཡིན་ཟེར།
困在河边的那些鸟儿问你来自何方
རྐང་ཐང་ལ་ཡོང་བའི་བྱིས་པ་དེའི་མིག་ཆུ་པོ་ཏ་ལ་མཐོང་བས་ལྷུང་།
徒步而来的孩子看见布达拉而泪目
ངའི་སེམས་ནང་དུ་ཡང་དྲོད་ཁོལ་སྐྱེས་བྱུང་།
我的内心突然感到一阵温暖
བར་སྐོར་ནས་འཕྲད་པའི་རྒན་པོ་དེའི་ཕ་ཡུལ་ཐག་རིང་ཐག་རིང་ཞིག
八廓街相识的那个老人的故乡很远很远
ལྷ་ས་ལ་སླེབས་ནས་ལོ་མང་འགོར་མོད་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་མ་ཐོན་ཟེར།
他说他来拉萨很多年都没回到过家
རྐང་ཐང་ལ་ཡོང་བའི་བྱིས་པ་དེ་ནམ་ཞིག་ཕ་ཡུལ་ལ་འབྱོར་ཐུབ་ཚེ།
徒步而来的孩子若能再次回到故乡
ངའི་དྲིན་ཅན་གྱི་ཕ་མ་གཉིས་ལ་སྐད་ཅིག་བསྐུར་རོགས།
请为我的双亲带上一句话
པོ་ཏ་ལའི་གཡས་ཕྱོགས་ཀྱི་རི་ཆེན་དེའི་མིང་ལ་སྨིན་དྲུག་རྩེ་རི་ཟེར།
布达拉宫右前方最高的山峰叫明珠则日
རི་བོ་མཐོན་པོ་དེའི་ཆེས་མཐོ་སར་སོང་ཀྱང་ཕ་ཡུལ་མ་མཐོང་ཐལ།
登顶到大山顶峰也未能望见故乡
གློ་བུར་དུ་རླུང་བུ་བསིལ་མོ་ཞིག་ལྡང་བྱུང་།
突然一阵风吹来
ངས་ཕ་ཡུལ་དུ་ལུས་པའི་ཕ་ཡུལ་དྲན་བྱུང་།
我想起了留在故乡的故乡
ཨེ་མཚོ་ཡི་ཐང་ལ་འཇམ་ལྷང་ངེར་བཞད་པའི་མེ་ཏོག་གསེར་ཆེན་ལགས།
静躺在易措湖畔的赛钦花
མཚོ་མཐའ་ལ་མཚོ་སྐོར་བྱེད་པའི་བློ་བཟང་རིན་ཆེན་མཐོང་མྱོང་ངམ།
是否见过在湖边转湖的洛桑仁青
ཁོས་ང་ལ་བཅོལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྡེ་མིག་ཨེ་མཚོ་ཡི་གཏིང་དུ་ལྷུང་།
他托付于我的智慧之门的钥匙掉进了易措湖底
ང་རང་གཅིག་པོ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་མདུན་དུ་ལུས་སོང་།
我只能一个人徘徊在大昭寺门外
པོ་ཏ་ལའི་རྒྱབ་རི་སྨུག་པོ་དེའི་མིང་ལ་འཇམ་དབྱངས་ལྷ་རི་ཟེར།
布达拉宫背后的紫色山峰叫嘉央拉日
རི་བོ་མཐོན་པོ་དེའི་ཆེས་མཐོ་སར་སོང་ཀྱང་ཕ་ཡུལ་མ་མཐོང་ཐལ།
登顶到大山顶峰也未能望见故乡
གློ་བུར་དུ་རླུང་བུ་བསིལ་མོ་ཞིག་ལྡང་བྱུང་།
突然一阵风吹来
ངས་ཨེ་མཚོའི་མཐའ་ནས་བློ་བཟང་རིན་ཆེན་མཐོང་བྱུང་།
我仿佛看见了易措湖畔的洛桑仁青
གློ་བུར་དུ་རླུང་བུ་བསིལ་མོ་ཞིག་ལྡང་བྱུང་།
突然一阵风吹来
ངས་ཕ་ཡུལ་དུ་ལུས་པའི་ཕ་ཡུལ་མཐོང་བྱུང་།
我看见了留在故乡的故乡
尕尔东：高原的孩子热爱高原，月亮，寒风，晚霞，以及熟悉又未知的，忽明忽暗的天空，我想说的是，即便寒风刺骨吹的你面红耳赤，你依然是那个热爱高原的，那个黑黑的少年
尕尔东：2025年8月2日下午4点40分我带着我的生命里最珍贵的师父和朋友们登上了雅克音乐节的邦金舞台，算是小有成就吧，毕竟我们在这片土地上奋斗了十多年，从我只是一个普通的大专生到现在的还是可以通过自己喜欢的音乐去维持生活的状态，台下是我的妈妈和奶奶舅舅泪眼朦胧的看着自己的孩子发光发亮
阿衣梅朵：2025.5.19.晚上10点，我下晚自习后匆匆回到家，打开网易云，终于如愿听到了这首新歌，忽觉这首关于故乡的歌让我泪目，同样在外地求学，故乡是我心底最美好的寄托，距离高考仅有19天，高考完后漫长的人生，不管结果如何，我们都将继续热爱自己的生活，我们都终究回到故乡，我们都终将美好灿烂！
-ererer：独处异乡一个人在外求学，此刻唯一的慰藉就是听尕尔东老师的歌。每一首歌都是由内向外散发的能量。它温柔又不失力量，它悲伤又不缺开朗，它枯萎又遇逢春。每一首都在歌颂着原上草，野火烧不尽，春风吹又生。希望我们也同花草树木般，历经千万更迭，依旧枯木逢春。祝你，也祝我[越来越好]
次仁不会射门：作为一个在西藏土生土长的藏族人，布达拉宫于我而言是熟悉的存在，从小便习惯了它的庄严与神圣。寒假在青海研学与安多藏区同胞交流时，我能理解他们对布达拉宫近乎执念的向往，却不太能共情到这种执念。这种差异或许源于地理的亲近与文化感知的不同。