青海湖畔_西藏病人

作词 : 西藏病人
作曲 : 西藏病人
དབྱངས བོད་ལྗོངས་ནད་པ་རོལ་ཚོགས
ཚིག བོད་ལྗོངས་ནད་པ་རོལ་ཚོགས
མཚོ་སྔོན་པོ།
ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཐེངས་གཅིག་བལྟས་པས
མིག་ཟུང་མུན་ནག་ལ་འབྱར
ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཐེངས་གཅིག་ཉན་པས
ཨམ་ཅོག་འུར་ཟིང་གིས་བསྐོར
ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཐེངས་གཅིག་བསྙབས་པས
ལག་ཟུང་དུག་མཚོན་གྱིས་རྨས
ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཐེངས་གཅིག་བོས་པས
ཁ་ལྕེ་སྐམ་ཐན་གྱིས་བཟུང
བོར་སྟོར་མ་ཟད་ཕམ་ཉེས་སོགས་ཀྱང
ཁྱོད་དང་འབྲེལ་བ་མེད
འུར་གྱིས་སྨྱོས་པའི་མི་ཚོགས་འདི་འང
ཁྱོད་དང་འབྲེལ་བ་མེད
མཚོ་མཐར་ཞོགས་པའི་རྟ་ཁྱུ་དེའང
ལ་མོ་གང་དུ་ཡལ
བྱེ་མའི་ཐང་ན་དྭ་ཕྲུག་བཞིན་དུ
སྨྲ་བ་མེད་པར་ལུས
ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཐེངས་གཅིག་བལྟས་པས
མིག་ཟུང་མུན་ནག་ལ་འབྱར
ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཐེངས་གཅིག་ཉན་པས
ཨམ་ཅོག་འུར་ཟིང་གིས་བསྐོར
ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཐེངས་གཅིག་བསྙབས་པས
ལག་ཟུང་དུག་མཚོན་གྱིས་རྨས
ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཐེངས་གཅིག་བོས་པས
ཁ་ལྕེ་སྐམ་ཐན་གྱིས་བཟུང
བོར་སྟོར་མ་ཟད་ཕམ་ཉེས་སོགས་ཀྱང
ཁྱོད་དང་འབྲེལ་བ་མེད
འུར་གྱིས་སྨྱོས་པའི་མི་ཚོགས་འདི་འང
ཁྱོད་དང་འབྲེལ་བ་མེད
མཚོ་མཐར་ཞོགས་པའི་རྟ་ཁྱུ་དེའང
ལ་མོ་གང་དུ་ཡལ
བྱེ་མའི་ཐང་ན་དྭ་ཕྲུག་བཞིན་དུ
སྨྲ་བ་མེད་པར་ལུས
མཁུར་ཚོས་དམར་བའི་འབྲོག་པ་དེ་ཚོ
ད་ལྟ་གང་དུ་ཡོད
ནམ་མཁའ་བཞུས་པའི་ཁུ་བ་བཞིན་དུ
ས་མཐའ་ན་འཁྱིལ

她的部落：青海湖畔我举头望你一次，双眼被黑暗蒙住我贴耳听你一次，双耳被噪声围住我伸手摸你一次，双手被毒刺伤着我大声唤你一次，唇舌也干燥无比除了遗失还有失败都与你无关那躁动不安的人群也都与你无关湖畔那群驰骋的骏马会从哪个山鞍消失无际沙地里像个孤儿默不作声那些赤色面孔的牧人

海岸线电台：本以为走遍青海千里能忘了你落雪靡靡孤影寂寂青海湖畔鼓起勇气一个人走时才发现春风夏月秋霜冬雪都不如你。

相见辄欣然：真好在自习室读者谷崎润一郎的阴翳礼赞本身沉浸在阴翳古朴里，音乐响起的一刻瞬间驱散了日式灰暗影的朦胧不清，属于藏族粗犷明朗如同春日惊雷。

利洲：听了大话西藏扎西多杰推荐来的抱紧我

DonLaLa：སེམས་ཚོར་ལ་ལ་ཞིག་ནམ་ཡང་སྐད་ཆས་མཚོན་ཐབས་མེད།དངོས་གནས་སྙན་སོང་།དྲིན་ཆེ།